>_ DrumKlok

Op een muziekkamer hoort een klok.

Bij ons in de familie nemen we Sinterklaassurprises graag een beetje serieus.

Deze keer was mijn broer het slachtoffer.

Hij speelt basgitaar en zat midden in een verbouwing. Na de opbouw van zijn huis zou er, zo grapte hij, eindelijk ruimte zijn voor een echte muziekkamer.

Mooi.

En op een muziekkamer hoort natuurlijk een klok.

Toevallig had ik van een zwager een oude basdrum gekregen.

Je voelt hem al aankomen.

Eén drum. Twee plannen.

Ik zaagde de basdrum over de omtrek doormidden, ongeveer op een derde en twee derde.

Het diepe deel bewaar ik voor een ander plan: daar moet ooit een basbox van worden.

Het ondiepe deel werd de klok.

Voor de binnenkant moest een stevige, perfect ronde plaat komen. Een hele cirkel paste alleen niet op mijn CNC-machine.

Dus freesde ik vier halve cirkels waarmee ik twee lagen kon maken.

Probleem opgelost.

In de voorkant freesde ik vier ondiepe cirkels, precies zo diep als het stuk eiken dikfineer dat ik nog had liggen. Uit datzelfde fineer kwamen vier exact passende inzetstukken.

Daarin freesde ik vier muzikanten:

een drummer, bassist, gitarist en zanger.

Klokmechanisme in het midden en daarna kon zelfs het originele transparante drumvel weer terug in de bestaande spanringen.

Daarmee zag het geheel er weer uit als een basdrum.

Alleen eentje waarop je kunt zien hoe laat het is.

Tadáá:

De DrumKlok.

Een persoonlijke Sinterklaassurprise voor een muzikale broer.

En eigenlijk precies het soort project waar ik blij van word.

Een oude basdrum. Een reststuk fineer. Een CNC-machine. Een grap over een muziekkamer.

Allemaal dingen die op zichzelf weinig met elkaar hoeven.

Tot je denkt:

Daar kunnen we wel wat van maken.